>ด้วยรัก<

ต่อให้โลกกว้างกว่านี้ร้อยเท่า ก็มั่นใจว่าไม่เหงาแน่
หากมีเธอ คนดีคอยดูแล อย่างมากก็แค่สู้ขาดใจ
วันเวลาผันผ่านไม่หมุนย้อน ดังละครชีวิตที่ผกผัน
มีทั้งสุขทั้งเศร้าคละเคล้ากัน
ทุกคนนั้นย่อมแตกต่างกันไป

ทุกครั้งที่รู้สึกเหงาใจ ให้มองไปบนฟากฟ้า แววตาในดาวดวงหนึ่ง..จะยิ้มให้เธอ

มีปัญหามากมายในชีวิต อย่าไปคิดท้อใจให้ไหวหวั่น ควรจะพร้อมทำใจยอมรับมัน สุดทางฝันของเรานั้นยังอีกไกล

เมื่อยามที่เหนื่อยใจ ให้เธอจดจำคำนี้ อดทนเอาไว้ให้ดีดี ไปให้ถึงซึ่งปลายทาง

เหนื่อยไหมหนอกับการค้นหา เหนื่อยอ่อนล้ากับวันเวลา เหนื่อยต้องคิดเรื่องราวปัญหา ที่ผ่านมาแล้วให้ผ่านไป

ยามใดที่ใจฉันท้อแท้ อ่อนแอน้ำตาใหลริน มีเธอคอยเป็นกำลังใจ ขอบคุณที่ห่วงใยนะคนดี

สระเอเสนอหน้ามานั่งเก็ก พ.พานสระอือไม้เอกมาเคียงใกล้ หยิบอ.อ่าง น.หนูมาอยู่ท้าย รวมเป็นคำว่า "เพื่อน" ยิ่งใหญ่ให้แด่เธอ

แม้ไม่ได้เจอกันทุกวัน แม้ไม่ได้เห็นหน้ากันทุกคืน แต่มิตรภาพที่หยิบยื่น คือความพอดีของความผูกพัน
ขอบคุณสำหรับสิ่งต่างๆที่มีให้ ความห่วงใย มิตรภาพที่ดีเสมอ ความคิดถึงในยามไม่พบเจอ ดีใจเสมอที่เราเป็นเพื่อนกัน

ขอเพียงจริงใจให้กันไว้ เนิ่นนานแค่ไหน มิตรภาพไม่เปลี่ยนแปลง น้ำใจไม่เคยแห้งแล้ง กอดคอกันไว้เพื่อนกันตลอดไป

ไม่ว่านานแค่ไหน สองใจเราผูกพัน รู้ซึ้งถึงคำนั้น สัญญามั่นว่าเราเพื่อนกัน

มิตรภาพกับความเป็นเพื่อน เป็นสิ่งที่กาลเวลาพร่าเลือนไปไม่ได้ ตราบใดวันคืนยังดำเนินผ่านไปเรื่อยๆ ความเป็นเพื่อนก็จะคงยิ่งใหญ่เหมือนเดิม

มีแรงใจเต็มกระสอบส่งไปให้ แถมห่วงใยเต็มกระบุงพุ่งไปหา ตามด้วยรักและคิดถึงเต็มตระกร้า ให้รู้ว่าเพื่อนคนนี้เป็นห่วงเธอ

ฉันเก็บเธอไว้ในโลกส่วนตัวเสมอ ไม่ว่าในสมุดบันทึกหรือในความทรงจำ แม้วันหนึ่ง ตัวหนังสืออาจจางหาย แต่ความเป็นเพื่อนของเรายังคงอยู่ใน..ความทรงจำ..ของฉัน

ฤดูกาลผันผ่าน อาจเปลี่ยนวันวานตามไปได้ แต่ตราบใดที่ภาษายังไม่เปลี่ยนไป คำว่า "เพื่อน" เขียนอย่างไร ความหมายย่อมเหมือนเดิม

เวลายิ่งนานเท่าไหร่ ใจเรายิ่งผูกพัน เพียงคำว่า "เพื่อน" คำเดียวเท่านั้น ก็ทำให้เรามั่นใจ